Fleckviehreis Beieren, Maart 2011

Voor de Fleckviehreis naar Beieren vertrok het Nederlandse gezelschap per touringcar. Voor de een een mooi moment om uit te rusten, voor de ander een prima gelegenheid voor een biertje en even bijpraten.

’s Morgens werd de groep in Landshut ontvangen met een goed Beiers ontbijt.

Daarna staan de bedrijfsbezoeken op het programma. Natuurlijk neemt iedereen de nodige hygiëne maatregelen.

Beieren is een melkrijke staat. Maar liefst 30% van de totale Duitse melkplas wordt in Beieren gemolken. Ruim 85% van de Beierse veestapel bestaat uit Fleckviehkoeien.

En dan zien we de eerste witkoppen. Ze lijken kleiner dan onze koeien. Maar dat is gezichtsbedrog want de koeien staan 30 cm lager dan het voerpad. Op het bedrijf van de familie Riedl worden 80 Fleckviehkoeien gemolken met een gemiddelde productie van 8.555kg melk. Tussenkalftijd: 384 dagen.

Bewondering voor de Fleckviehkalveren. Wat kunnen die groeien! Op het bedrijf van de familie Steckenbiller worden 70 Fleckviehkoeien gemolken met een gemiddelde productie van 9.783kg melk, 4.19% vet en 3.61% eiwit.

Dan naar het hotel in Landshut om even uit te rusten en op te laden voor het avond- programma. Wat een sjieke tent. Nu maar hopen dat mijn kamergenoot niet te hard snurkt.

Er waren ook Nederlandse boeren uit Denemarken en Canada. Het hotel is gelegen aan de rivier Isar die dwars door Landshut stroomt. Op de achtergrond de kerk en de burcht van Lanshut.

’s Avonds was er een dochtergroependemonstratie en traden de “Jungzuchter Clubs” tegen elkaar in het strijdperk. Er was veel moois te zien…

Bij de dochtergroepen ging de meeste belangstelling uit naar de dochters van nieuwkomer BFG Witzbold. Jeugdige vaarzen met veel lengte, beste kruizen en zeer veel melk.

Het evenement werd opgevrolijkt door een lederhosen dansgroep uit Oostenrijk. Hier drinken ze met z’n allen een grote krug bier leeg.

Het optreden werd door de lederhosen dansgroep met een “dijenkletser” afgesloten. Het publiek vond het prachtig en klapte volop mee. In Beieren en Oostenrijk is de eigen cultuur erg belangrijk en draagt men nog met trots de traditionele klederdracht.

De volgende morgen ging een deel van de groep, onder op excursie naar het oude centrum van Landshut. Een prachtige stad met een lange historie.

Grappig onderdeel van de keuring was het zogenaamde ‘bambini rennen’. Kinderen moeten met hun kalfje een parkoers afleggen. Wie het eerst over is heeft gewonnen.

Ondertussen werd door de rest van de groep genoten van de individuele keuring. Ook hier weer gaan traditie, respect voor het oude en economie hand in hand. Hier wordt de oudste koe van de keuring gehuldigd. Deze 12e kalfskoe heeft een tussenkalftijd van 375 dagen.

Een opvallende verschijning was de koe Darling, een 3e kalfs BFG idiom dochter. Zij werd kampioen bij de 3e kalfskoeien. Haar gemiddelde productie is: 8672kg melk met 4.71% vet en 3.80% eiwit. De tussenkalftijd bedraagt 373 dagen.

Het uier van Darling is gezegend met een netwerk van melkaderen en een perfecte speenplaatsing.

Kampioen jong (vaars): Usamba, V. Wichtl.
Productie: 34kg melk/dag.

Reserve kampioen jong (2e kalfs): Asta, V. BFG Vagabund.
Productie: 1e lact. 8929kg melk 4.11% vet 3.45% eiwit.

Kampioen midden (3e kalfs): Astra, V. BFG Ruap.
Productie: 2e lact. 10.418kg melk 3.78% vet 3.34% eiwit.

Reserve kampioen midden (3e kalfs): Sabrina, V. BFG Waterberg.
Productie: 2e lact. 8805kg melk 4.29% vet 3.76% eiwit.

Kampioen oud (5e kalfs): Emmelie, V. BFG Ruap.
Productie gemidd: 9117kg melk 4.62% vet 3.85% eiwit.

Reserve kampioen oud: Vialia, V. Romen.
Levensproductie: 73.012kg melk 4.16% vet 3.16% eiwit.

Na de kampioenskeuring volgde de eliteveiling van Fleckviehstiertjes. Op de foto het 13 maanden oude stiertje uit een BFG Engadindochter (9420 4.32 3.64) gefokt door Walter Bachmaier. Lukas Bachmaier, 13 jaar, mag dit rustige stiertje voorbrengen, terwijl zijn vader blij is met de cheque van 5100 euro. Hoogste bieder was Bayern Genetik.

De strijd barste pas echt los bij de deze 14 maand oude Rumgozoon. De beide ki-verenigingen die het langst meededen hadden hun huiswerk blijkbaar goed gedaan. De indrukwekkende stier komt voort uit een zeldzame bloedlijn en ook het DNA onderzoek is veelbelovend. Bayern Genetik kwam tenslotte als winnaar uit de strijd maar moest daarvoor wel diep in de buidel tasten. De stier kostte 23.000 euro.

Na de koeienkeuring en de veiling was het weer tijd voor ontspanning. De Nederlandse groep is op bezoek bij een bedrijf dat hop verbouwd. Hop is een belangrijk bestanddeel in de bierbrouwproces. Hop geeft de smaak aan het bier.

Bijzonder interessant natuurlijk zo’n rondleiding door de Hohenthanner bierbrouwerij, maar het wordt pas echt interessant als je op een traditionele wijze het eerste vat mag aanslaan. Deze eer viel Wim Weenk uit Geesteren (Gld.) te beurt.

En dan is het hoog tijd om dat edele goudgele vocht, dat met zoveel zorg is gebrouwen, te proeven. Eins – zwei – drei – zaufen!!!. Lass das Bier mal laufen!!!

Jaja, wij weten best hoe je zo’n grote krug met bier moet vasthouden.

Aan de oevers van de Isar nog snel even een groepsfoto maken, voordat we weer naar huis rijden. Middenvoor Johanna Kampschulte en Barbara Eckert van Bayern Genetik die een mooi programma hadden samengesteld. Hulde aan deze dames!

Als je veel gezien hebt, valt er ook veel te vertellen. “Wat vond jij nog van die koeien?” “Ongelooflijk dat zulke bespierde koeien zoveel melk geven”.

Op de terugreis genieten we van het mooie weer en het prachtige landschap. De beide chauffeurs en de comfortabele bus zorgden voor een aangename reis.

Halverwege maken we altijd een stop om de genetisch hoornloze Fleckvieh zoogkoe veestapel van Claus Schultes te bekijken. Met een gemiddelde leeftijd van 8 jaar dwingt deze veestapel bewondering af. Ook de huisvesting is bijzonder.

Al met al kunnen we terugkijken op een interessante en gezellige Fleckviehreis.